پس از نماز شام افطار كند مگر آنكه ضعف بر او چيره شده باشد ، يا جمعى جهت فطار منتظر او باشند ، دوّم : با غذايى پاكيزه از حرام و شبهه افطار كند ، و بهتر است با خرماى حلال روزه خود را بگشايد ، تا ثواب نمازش چهار صد برابر گردد ، و به خرما ، آب ، رطب شير ، حلوا ، نبات ، آب گرم ، به هر كدام كه افطار كند خوب است . سوّم : در وقت افطار دعاهاى ويژه آن را بخواند ، از جمله بگويد : خدايا براى تو روزه گرفتم ، و بر خوان تو افطار كردم ، و بر تو تكيه نمودم . تا خدا ثواب هركسى را كه در اين روز روزه داشته به او عطا كند و اگر دعاى « اللّهمّ ربّ النّور العظيم » را كه سيّد و كفعمى روايت كرده‌اند بخواند فضيلت بسيار يابد ، و روايت شده كه امير المؤمنين عليه السّلام هرگاه مىخواست افطار كند مىگفت : به نام خدا ، خدايا براى تو روزه‌گرفتيم ، و بر روزى تو افطار كرديم ، خدايا از ما بپذير ، كه تو شنوا و دانايى چهارم : در هنگام خوردن لقمه اول بگويد به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانىاش هميشگى است ، اى گسترده آمرزش ، مرا بيامرز تا خدا او را بيامرزد . در روايت آمده كه در پايان هر روز از روزهاى ماه رمضان ، خدا هزار هزار نفر را از آتش دوزخ آزاد كند ، پس از حضرتش بخواه كه تو را يكى از آنان قرار دهد . پنجم : در وقت افطار سورهء « قدر » را بخواند . ششم : به هنگام افطار صدقه داده ، و به روزه داران افطار دهد ، هرچند به قدر چند دانهء خرما يا جرعه‌اى آب باشد . از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله روايت شده : هركه روزه‌دارى را افطار دهد همچون اجر آن روزه‌دار برايش خواهد بود ، بىآنكه از پاداش آن روزه‌دار چيزى كاسته شود . و همچنين براى او خواهد بود همانند آن عمل خوبى كه آن افطار كننده به نيروى آن طعام بجا آورد ، آية اللّه علّامهء حلى در رسالهء « سعديه » از امام صادق عليه السّلام روايت كرده : هر مؤمنى در ماه رمضان مؤمن ديگرى را به لقمه‌اى اطعام كند ، حق تعالى براى او بنويسد اجر كسى را كه سى بندهء مؤمن آزاد كرده ، و نزد خدا يك دعايش مستجاب شود . هفتم : در هر شب خواندن هزار مرتبه « انّا انزلناه » وارد است . هشتم : در هر شب اگر بتواند صد مرتبه سورهء « حم دخان » را بخواند .